Portretten van lokale mensen: Dominique Rondot, boer en presentator

Een boerderij, dieren, landschappen en een personage. Met positieve en betrokken energie brengt Dominique zijn passie over. Zijn credo: eenvoud, natuur, dieren... het echte leven! Een ontmoeting met Dominique is een goede manier om meer bewustzijn te krijgen en de eenvoudige dingen in het leven te waarderen. Hier ziet u zijn portret in de serie ‘portret van de lokale bevolking’.

Bekijk het interview met Dominique Rondot

Het mengen van fokken en animatie

In 1997 heb ik de boerderij opnieuw opgezet. De boerderij zelf was klein, met ongeveer twintig hectare grond. Het zou lastig zijn geweest om hier weer een zuivelproductiebedrijf op te starten. Ik heb altijd interesse gehad in entertainment, eerst als entertainer en later als directeur van een vakantiecentrum. Het project om de boerderij opnieuw te creëren was dus mix fokken en entertainment.

De fokkerij richt zich meer op de productie van kalfsvlees. Ik verkoop ook een aantal vleesrassen voor rundvlees. Verder heb ik varkens, schapen, geiten, kippen, konijnen, alle boerderijdieren. De bijzonderheid van deze boerderij is ook dat ik bij de rundveehouderij in meerdere rassen zit, het is een multiraciale kudde, Veelkleurig.

Ik ben ook burgemeester van de gemeente Barboux. Het ontwikkelen van mijn dorp en op bescheiden wijze deelnemen aan de ontwikkeling van de gemeenschap van gemeenten, zijn acties die mij motiveren. Ik heb ook een groepsaccommodatie-activiteit, waar ik ook aan deelneem straling van de Pays Horloger, door middel van deze activiteiten die meer verband houden met toerisme en die totaal anders zijn dan het ontvangen van schoolkinderen.

Een permanent verhaal van avonturen

Mijn leven is extreem ritmisch, tussen de activiteiten, het leven op de boerderij, omdat er nog steeds van alles is dieren verzorgen, verwennen. Als er een groep aankomt, glimlach ik uiteraard, ik glimlach bijna de hele tijd. Ik vind mijn leven leuk.

Het is echt een permanent verhaal van avonturen divers en gevarieerd. Wij hebben hier gekozen voor geen televisie, maar ik zeg niet elke dag, maar regelmatig zeg ik tegen mezelf dat ik geen televisie nodig heb. Wij maken zoveel mee met het publiek dat hier komt, of het nu de kinderen zijn of de mensen die naar de lodge komen. Wij beleven permanente avonturen, wij leven stukjes leven die Geweldig. Met dieren is het hetzelfde, er gebeurt altijd wel iets.

Van 1 jaar tot 90 jaar oud

Ik heet u van harte welkom op deze boerderij. alle soorten publiek. De jongste kinderen komen uit kinderdagverblijven, ze zijn tussen de 1 en 2 jaar oud. Bij de oudste mensen loopt dit op tot 90 jaar. We verwelkomen scholen uit de regio, uit Straatsburg, Parijs, Lyon, Zwitserland, uit alle lagen van de bevolking. Tijdens een typische dag op de boerderij, alles is perfect georkestreerd. Ik begin met het voorstellen van de mensen en dieren die de kinderen en volwassenen zullen ontmoeten. Ik presenteer het programma van de dag en we beginnen.

Een kathedraalachtige sfeer

Als kinderen gaan volwassenen ga de stal in om de dieren te leren kennen, zonder geluid, zonder woord, tegen een achtergrond van klassieke muziek, het is een moment dat behoorlijk magisch is. Acht van de tien keer is het superlevendig. Wij hebben de indruk van een kathedraal betreden. Mensen zijn onder de indruk van de sfeer die in de stal hangt, omdat er een grote stilte heerst.

Ik heb veel dieren die leef in vrijheid en perfecte harmonie. Tussen de ezels komt het varken naar ons toe, heel rustig, heel vredig. De kippen die zingen om te laten weten dat ze hun eieren hebben gelegd. Dan heb ik nog de geiten die ook vrij rondlopen en ik heb een lammetje dat soms even gedag komt zeggen...

Van oor tot oor lachend

Dan leren we de namen van de dieren, de kinderen zullen ze aaien en geef ze, zoals ik graag zeg, dikke knuffels. We gaan een kleine wandeling maken door de velden om de bloemen te ontdekken. Na de picknick ontdekken we hoe de koe melk maakt. Elk kind zal zichzelf aan de koe voorstellen en zal proef de melk. Zij zullen ook gras oogsten of essenbladeren, die ze vervolgens heel vredig onder de dieren verdelen. We sluiten de middag af met middagsnack: gebak en siroop.

Mijn moeder bakt al heel lang taarten en het zijn altijd notentaarten. Ze heeft ze sinds 15 voor misschien wel 20 of 000 mensen gemaakt. Ze zijn nog steeds dezelfde notenkoeken, heerlijk, sappig. De siropen zijn de siropen die ik zelf maak: muntsiroop, vlierbessensiroop, rabarbersiroop.

De kinderen vertrekken met een brede glimlach., beelden vol hoofd en nieuwe kennis. Als ik het over volwassenen heb, is het hetzelfde programma, hetzelfde invoerprotocol en dezelfde soort animatie.

Uitzonderlijke eenvoud

Opvallend is het contact tussen kinderen en volwassenen met dieren. Ik ben geen specialist en ik ken de vaktermen ook niet, maar ik zie het, ik voel het. Als kinderen de stal binnenkomen en een beetje opgewonden en een beetje gestoord zijn, en ik zie ze twee uur later de dieren aaien volledig gerustgesteld vanuit een ander perspectief is het magisch. En voor volwassenen geldt hetzelfde, ik verwelkom ook veel volwassenen met een beperking, het is absoluut fantastisch. En nogmaals, het is van een buitengewone eenvoud.

Ik heb niets, nou ja, ik heb mijn spraak, mijn persoonlijkheid, die ik behoorlijk compleet vind, mijn passie die ik probeer te delen, mijn ideeën, mijn overtuigingen, die ik ook heel energiek probeer over te brengen en dan zijn er nog deze dieren. De beesten die daar zijn, die geen bepaalde mening over iets hebben, die neutraal zijn over veel dingen, die wachten op liefkozingen, knuffelsdie wachten voedsel, de eenvoudige dingen in het leven, liefde en delen, en eten.

Bovendien zijn wij goed geplaatst om hierover te praten in onze pays horloger met al het heerlijke eten dat wij onze bezoekers kunnen aanbieden.

Een stukje vredig leven

De boodschap die ik wil overbrengen, is dat ik een stukje vredig leven wil ervaren. Wij hebben geluk dat we extreem beschermde landschappen, ultralandschappen afwisselend, en om een dynamische landbouw. Het is geen overbevolking, we hebben geen grote stedelijke centra, dus we zitten echt in een rustige omgeving. Kom en ervaar een moment van stilte, een moment van vrede. Ik dring er vooral op aan dat je even loskoppelt. Het is heel trendy om te zeggen dat je moet loskoppelen, maar het is nog steeds de realiteit. Op een bepaald moment aankomen op ophalen onder andere schermen en rust, en herbeleef het essentiële. Luister naar een vogel, kijk naar een koe die gras eet, maak een wandeling, ga rustig zitten. En ik denk dat dat echt essentieel is om jezelf te vinden. voet op de grond, in de goede richting vooruitgaan wat betreft onze activiteiten, samenwonen, van de evolutie van de samenleving in het algemeen.

Land, het werktuig waarop we ons opnieuw moeten richten

Landbouw kan niet los worden gezien van het werktuig: de bodem. Voor de tractor, voor de landbouwmachines die hier in de streek, ook in mijn omgeving, zo glimmen, is er de aarde, is er de bodem. Er is bloemen, landschappen, sinkholes, rotspartijen, die soms een beetje vervelend kunnen zijn voor een reaper, maar die zijn essentieel voor diversiteit, voor deze hele keten van leven die wij om ons heen hebben. We moeten ons echt weer op de grond, op de aarde, richten. Wij komen van de aarde, vooral in deze tijd van klimaatverandering, We moeten ons er allemaal voor inzetten en het voor 200% respecteren.

Dit is het echte leven!

Ik wil niet overkomen als de doorsnee dromer, maar we zitten al in iets goeds. We kunnen het altijd beter doen, maar ik geloof datwe kunnen al grotendeels tevreden zijn met wat we hier hebben, van wat alle partners doen, of het nu te maken heeft met toerisme, met landbouw, zelfs als het ook op landbouwniveau is, denk ik dat er ook echt inspanningen moeten worden geleverd op het gebied van landschapsbeheer, bescherming, Het is nog steeds essentieel om het milieu te beschermen. Hoe droom ik dat dan? pays horloger ? Misschien om meer educatieve boerderijen te hebben, om ons leven te openen, open onze boerderijen, open onze landschappen, het publiek verwelkomen en nog meer van de eenvoud van ons leven hier, het echte leven, delen. Het echte leven wordt hier, bij ons, uitgevonden.

Serie ‘Portretten van de lokale bevolking’

Vind meer portretten van liefhebbers, bewoners van Pays Horloger, die een stukje van hun leven delen. Omdat het voordat het een toeristische bestemming werd, Pays Horloger is een levend, dynamisch gebied. Deze vrouwen en mannen zijn de Pays Horloger net zoveel als onze onmisbare natuurgebieden! Ontmoet ze!